กัวที่ 6: Song
โครงสร้างของกัว
- เลขลำดับ: 6 (ลำดับพระเจ้าเหวิน)
- สัญลักษณ์: ䷅
- ตรีลักษณ์บน: Qian
- ตรีลักษณ์ล่าง: Kan
- หกเส้า: หยิน หยาง หยิน หยาง หยาง หยาง (จากล่างขึ้นบน)
คำกัว
有孚窒惕，中吉，终凶。利见大人。不利涉大川。
กัวนี้บ่งถึงสิ่งใด
กั้วนี้มักหมายถึงข้อพิพาท ความเข้าใจผิด หรือผลประโยชน์ที่ขัดกัน ควรทำหลักฐาน กติกา และขอบเขตให้ชัดก่อน แล้วพยายามคลี่คลายด้วยการพูดคุยอย่างมีเหตุผล อย่าทำให้การเถียงชนะกลายเป็นเป้าหมาย ถ้าไกล่เกลี่ยได้ก็ควรไกล่เกลี่ย เพราะการสู้จนถึงที่สุดมักเปลืองเวลาและพลังงานไปเปล่า
อ่านตามแนวเซน
ข้อพิพาทในที่นี้ไม่ใช่การพิพาทกับผู้อื่น Ouyi Zhixu อ่าน Song ว่าเป็นการฟ้องร้องตัวเอง คือการสำนึกผิด การตำหนิตน และการหันจากความผิดกลับมาสู่ความดี คนที่เข้มแข็งโดยไม่มีภัยอยู่ภายในย่อมไม่มีอะไรให้กล่าวโทษ ส่วนคนที่อยู่ในภัยแต่ไม่มีความเข้มแข็งก็เริ่มกล่าวโทษตัวเองไม่ได้ ต้องมีทั้งสองอย่าง แต่ท่านก็วางขอบเขตไว้ทันที ความเสียใจที่ไม่ยอมหยุดจะแข็งตัวกลายเป็นเครื่องกั้น และลูกศรแห่งความเสียใจที่ปักอยู่ในใจย่อมทำร้ายยิ่งกว่าความผิดเดิมเสียอีก การวางแผนตั้งแต่ต้นหมายถึงการเฝ้าระวังการไหวครั้งแรกของนิสัย
กัวที่สัมพันธ์กัน
- กัวก่อนหน้า / กัวกลับ: กัวที่ 5: Xuพลิกกลับหัวท้ายทั้งกัว
- กัวถัดไป: กัวที่ 7: Shi
- กัวตรงข้าม: กัวที่ 36: Ming Yiสลับหยินหยางทั้งหกเส้า
- กัวแฝง: กัวที่ 37: Jia Renเอาเส้าสองสามสี่เป็นตรีลักษณ์ล่าง เส้าสามสี่ห้าเป็นตรีลักษณ์บน
หัวข้อที่เกี่ยวข้อง
- ตั้งกัวลิ่วเหยาลิ่วเหยาตั้งกัวหนึ่งกัวต่อเรื่องหนึ่งเรื่องแล้วอ่านโครงสร้างของกัวนั้น ต่างจากปาจื้อและจื่อเวยที่อธิบายตัวคน ลิ่วเหยาอธิบายว่าสถานการณ์หนึ่งตั้งอยู่อย่างไรในขณะหนึ่ง หน้านี้พาไล่ตั้งแต่การตั้งกัวไปจนถึงการประกอบกัว
- ตั้งกัวเหมยฮวาอี้ซู่เหมยฮวาอี้ซู่ตามธรรมเนียมถือว่าสืบมาจากเสาหยง จุดเด่นคือความอิสระในการตั้งกัว จะเป็นเวลา ตัวเลขที่มีคนเอ่ยขึ้น ทิศทาง หรือสิ่งที่บังเอิญสังเกตเห็นก็ใช้ได้ วิชานี้ไม่สวมกานจือและไม่ใส่เครือญาติ แต่อ่านจากตรีลักษณ์โดยตรง หน้านี้ครอบคลุมตั้งแต่การตั้งกัวไปจนถึงการแบ่งฝ่ายตนกับฝ่ายเรื่อง