เก้าศาสตร์ ตั้งผังตามตำรา

ปาจื้อแปลงปี เดือน วัน และยามเกิดให้เป็นสี่เสาก้านฟ้ากิ่งดิน แล้วอ่านโครงสร้างที่คนคนหนึ่งได้มาแต่กำเนิด: ธาตุใดบางธาตุใดหนา สิบเทพวางตัวอย่างไร รอบโชคสิบปีเดินไปทางไหน พื้นนิสัย โครงทรัพย์และยศ ตลอดจนขึ้นลงของเส้นทางชีวิต ล้วนสาวออกมาจากแปดอักษรนี้

เมื่อสิ่งที่พูดถึงคือรูปแบบของทั้งชีวิต อาจารย์ Kang Libo ใช้ปาจื้อเป็นผังพื้น สี่เสาคือร่างต้นฉบับที่ติดตัวคนคนหนึ่งไปตลอด ความแข็งอ่อนของนิสัย ความหนาบางของสายสัมพันธ์ในครอบครัว จังหวะรุกถอยของโชคชะตา ล้วนแตกออกมาจากตรงนี้ และทิศทางใหญ่ของชีวิตก็เริ่มปรากฏที่นี่

การตั้งผังใช้อัลกอริทึมที่ให้ผลตายตัว การแปลงเป็นเวลาสุริยคติจริง การเปลี่ยนสารทฤดู และเส้นแบ่งเดือนอธิกมาสล้วนทำตามหลักที่สืบทอดมา ไม่ใช้ค่าประมาณ ข้อมูลเกิดชุดเดิมจึงได้ผังเดิมเสมอ เมื่อผังตั้งเสร็จ อาจารย์ Kang Libo นำเข้าคลังความรู้ปาจื้อและคลังตำราปาจื้อเพื่อหาหลักฐานทีละข้อ คำวินิจฉัยอิงตำราเล่มใดย้อนไปดูต้นฉบับได้

ฉีเหมินตุ้นเจี่ยกางเก้าตำหนักขึ้นตามเวลาที่ตั้งผัง แล้ววางแปดประตู เก้าดาว แปดเทพ กับก้านของผังฟ้าและผังดินลงตามที่ของมัน สิ่งที่อ่านคือโครงเวลาและพื้นที่ซึ่งเรื่องนั้นตั้งอยู่ ประตูเปิดทางไหน เส้นทางไปถึงไหน อะไรขวางอยู่ ทั้งหมดเห็นได้บนเก้าตำหนัก

เมื่อเรื่องหนึ่งค้างอยู่โดยยังไม่ตัดสิน อาจารย์ Kang Libo ตั้งผังฉีเหมิน สิ่งที่ตัดสินคือก้าวที่อยู่ตรงหน้า: ตกอยู่ตำหนักใด ควรรุกหรือควรรั้ง ทิศใดเดินแล้วโล่ง แม่ทัพโบราณใช้ศาสตร์นี้เคลื่อนทัพก็ด้วยความคมในการแยกแยะทิศและจังหวะนี้เอง

เลขจฺหวี๋ จื๋อฝูจื๋อสื่อ ก้านว่าง และดาวม้า ล้วนกำหนดตามหลักตั้งผังที่สืบทอดมา ไม่ปล่อยให้โมเดลเดา คำอ่านย้อนกลับไปหาคลังความรู้ฉีเหมินและคลังตำราฉีเหมิน ตำหนัก ประตู ดาว และเทพ ต่างมีข้อความรองรับของตนเอง

จื่อเวยโต้วซู่กางชีวิตหนึ่งออกเป็นสิบสองเรือน แล้ววางดวงดาวลงในนั้น เรือนชีวิต ทรัพย์ การงาน การโยกย้าย คู่ครอง บุตร… สภาวะต่าง ๆ ของชีวิตถูกแบ่งเป็นสิบสองที่ ดาวตกเรือนใดก็ว่าด้วยเรื่องของเรือนนั้น เรือนใดคับคั่ง เรือนใดว่างเปล่า มองครั้งเดียวก็เห็น

เมื่อคำถามมีตัวบุคคลและมีฉากของมัน — ความสัมพันธ์นี้ คนในบ้านคนนี้ งานชิ้นนี้ — อาจารย์ Kang Libo หยิบจื่อเวยขึ้นมา ความแข็งแรงของระบบเรือนอยู่ตรงนี้: ทรัพย์มาจากเรือนใด ดาวดวงใดกำกับอยู่ ดาวใดนั่งอยู่ในเรือนคู่ครอง ทุกอย่างเข้าที่ พร้อมเหตุผลที่พูดออกมาได้

สิบสองเรือน สี่แปรธาตุ กับรอบสิบปีและรอบปีล้วนคำนวณตามหลักที่สืบทอดมา คำอ่านเดินตามคลังความรู้จื่อเวยและคลังตำราจื่อเวย ธรรมชาติของดาว ความหมายของเรือน และรูปแบบผัง ต่างมีที่มา ไม่เติมด้วยความรู้สึกส่วนตัว

ลิ่วเหยาทอดกั้วขึ้นก่อน แล้วจึงสวมก้านฟ้ากิ่งดินและบทบาทหกญาติ — บิดามารดา พี่น้อง บุตรหลาน ทรัพย์ภรรยา และขุนนางผี — ลงบนเหยาทั้งหก เรื่องที่ถามเป็นตัวกำหนดว่าเหยาใดคือเหยาใช้งาน แล้วอ่านที่เหยานั้น: แข็งหรืออ่อน มีอะไรมาเกื้อหนุนหรือไม่ และถ้าขยับจะแปรไปเป็นอะไร

สำเร็จหรือไม่สำเร็จ ได้หรือไม่ได้ — คำถามทำนองนี้อาจารย์ Kang Libo ทอดลิ่วเหยา จุดแข็งของมันคือย่นเรื่องหนึ่งลงมาเหลือเหยาเดียวที่ชี้ชัด ไม่ใช่คำวินิจฉัยกว้าง ๆ ว่ารูปการณ์ดีหรือร้าย แต่บอกว่าเงื่อนอยู่ที่เหยาใดและเหยานั้นกำลังอยู่ในสภาพใด

การสวมกั้ว การนาเจี่ย การหาเหยาเจ้าเรือนกับคู่ปรับ และก้านว่าง ทั้งหมดคำนวณตามหลักที่สืบทอดมา คำอ่านย้อนกลับไปหาคลังความรู้ลิ่วเหยาและคลังตำราลิ่วเหยา — ปู๋ซื่อฉวนซู เอ้อหลินปู่อี๋ และอี้อิ่น อยู่ในคลังทีละบท พร้อมคำแปลปัจจุบันวางเทียบไว้ข้าง ๆ

ต้าลิ่วเหรินตั้งผังฟ้าผังดินกับสิบสองเทพเสนาขึ้นก่อน แล้วจึงสาวสามทอดออกจากสี่บทเรียน สามทอดคือลายเซ็นของศาสตร์นี้: ทอดต้น ทอดกลาง ทอดปลาย เรียงเรื่องหนึ่งออกมาเป็นเส้น — มาจากไหน ตอนนี้อยู่ตรงไหน กำลังไปทางไหน — จบในการตั้งผังครั้งเดียว

“เรื่องนี้จะเดินไปอย่างไร และเมื่อไรจึงจะรู้ผล” คำถามทำนองนี้อาจารย์ Kang Libo มักหันไปหาต้าลิ่วเหริน สิบสองเทพเสนาว่าด้วยการไปมาของเรื่องระหว่างผู้คน สามทอดกำหนดจังหวะที่เรื่องจะปรากฏผล คนเกี่ยวพันกันอย่างไรและเรื่องจะลงตัวเมื่อใด คือความถนัดของศาสตร์นี้

สี่บทเรียน สามทอด และเสินซา ล้วนคำนวณตามหลักตั้งผังที่สืบทอดมา โดยเทียบกับตารางเสินซาชุดเดียวกับที่บริการตั้งผังใช้ คำอ่านอิงคลังความรู้ต้าลิ่วเหรินและคลังตำราต้าลิ่วเหริน

เหมยฮวาอี้ซู่ใช้ทางที่สั้นที่สุดในการตั้งกั้ว: เอาเวลาหรือเอาตัวเลขที่ผู้ถามเอ่ยขึ้นมาก็ตั้งได้แล้ว ได้กั้วต้น กั้วแฝง และกั้วแปร แล้วแบ่งเป็นกายกับกิจ สิ่งที่อ่านคือภาพลักษณ์ — รูปที่เรื่องนั้นกำลังสวมอยู่ในขณะนี้ และรูปที่มันกำลังแปรไป

เมื่อคำถามมาแบบเร่งร้อนและยังพูดไม่ชัด อาจารย์ Kang Libo ตั้งเหมยฮวาก่อน เพียงมีสิ่งกระทบก็เก็บภาพลักษณ์ได้ ไม่ต้องรอให้เล่าเรื่องจนครบ เวลาที่พบ ตัวเลขที่เอ่ย เสียงที่ได้ยิน ล้วนตั้งเป็นกั้วได้และให้ทิศทางไว้ก่อน

การตั้งกั้ว กั้วแฝงกั้วแปร และความสัมพันธ์ระหว่างกายกับกิจ ล้วนทำตามหลักที่สืบทอดมา คำอ่านทำงานกับคลังความรู้เหมยฮวาและคลังตำราเหมยฮวา ซึ่งเก็บตัวคัมภีร์ต้นฉบับไว้เอง

จินโข่วเจฺวี๋ยตั้งเพียงสี่ตำแหน่ง: ตี้เฟิน เจียงเสิน กุ้ยเสิน และเหรินหยวน เมื่อสี่ตำแหน่งตั้งขึ้นแล้ว ความสัมพันธ์ห้าธาตุและความแข็งอ่อนของแต่ละบทบาทหกญาติก็อ่านได้ทันที หนึ่งผังตัดสินได้หลายเรื่อง ถามปุ๊บตอบปั๊บ ความไวในการตั้งและความตรงในการตัดสินคือเนื้อแท้ของศาสตร์นี้

เมื่อเรื่องเกิดกะทันหันและต้องการคำตัดสินที่ใช้ได้เดี๋ยวนี้ อาจารย์ Kang Libo ตั้งจินโข่วเจฺวี๋ย “ก้าวนี้ ในขณะนี้ ดีหรือร้าย ควรขยับหรือควรนิ่ง” คำตอบก็คือประโยคนั้นพอดี เร็วและเป็นรูปธรรม

ก้านกิ่งของสี่ตำแหน่ง ความแข็งอ่อน ก้านว่าง และเสินซาของสี่ตำแหน่ง ล้วนกำหนดตามหลักตั้งผังที่สืบทอดมา คำอ่านออกมาจากคลังความรู้จินโข่วเจฺวี๋ยและคลังตำราจินโข่วเจฺวี๋ย

ต้าเหยี่ยนซื่อฝ่าคือวิธีตั้งกั้วที่คัมภีร์อี้จิงพกมาในตัวเอง: ก้านยาร์โรว์ห้าสิบก้าน ใช้จริงสี่สิบเก้า สี่ขั้นตอนต่อหนึ่งแปร สิบแปดแปรจึงได้หนึ่งกั้ว สิ่งที่ได้ไม่ใช่แค่กั้วเดียว แต่มีหยินหยางแก่อ่อนของทุกเหยาด้วย เหยาใดจะแปรและแปรไปเป็นอะไร ถูกกำหนดตลอดสิบแปดแปรนั้น

เมื่อคำตอบต้องย้อนกลับไปที่ตัวบทเอง อาจารย์ Kang Libo ใช้ซื่อฝ่า คำตัดสินหยิบตรงจากคำกั้วคำเหยาในอี้จิงพร้อมอรรถกถาถ้วนและเซี่ยง เรื่องการรับหรือการวาง การรุกหรือการถอย และการวางตัว ตัวบทมีน้ำหนักของมันเอง

ทั้งสิบแปดแปรเดินตามจำนวนต้าเหยี่ยนที่ระบุไว้ในซี่ฉือ และทุกแปรย้อนกลับไปดูได้ คำอ่านอิงตัวคัมภีร์อี้จิงเองควบคู่กับคลังความรู้ต้าเหยี่ยนซื่อฝ่า โดยอ่านคำกั้ว คำเหยา และอรรถกถาไปด้วยกัน

ฮวงจุ้ยไม่ได้อ่านตัวคน แต่อ่านผืนที่ซึ่งคนผู้นั้นอยู่ ดาวเหินเสฺวียนคงจัดยุคกับทิศนั่งทิศหันลงเป็นเก้าตำหนัก แล้ววางดาวภูเขา ดาวน้ำ และดาวยุคลงในแต่ละตำหนัก ทิศใดหนุนคน ทิศใดหนุนทรัพย์ ทิศใดต้องเคราะห์ กางอยู่บนผังเดียวเห็นครบ

เรื่องบ้าน ร้าน หรือที่ทำงาน อาจารย์ Kang Libo ตั้งผังฮวงจุ้ย คนคนเดียวกันอยู่คนละบ้านก็ใช้ชีวิตต่างกันได้มาก และความต่างนั้นอยู่ที่ทิศนั่งทิศหัน ผังการใช้พื้นที่ และการประกอบกันกับดาวประจำปี ประตูเปิดตรงไหน เตียงวางตรงไหน โต๊ะตั้งตรงไหน อะไรควรอะไรเลี่ยง ต้องลงมาที่ผังนี้จึงจะชัด

ยุค ทิศนั่งทิศหัน และเส้นทางเหินของดาว จัดตามแนวเสฺวียนคงสายเจี่ยง ซึ่งอาจารย์ Kang Libo เป็นผู้สืบทอดรุ่นที่ยี่สิบสี่ คำอ่านอิงคลังความรู้ฮวงจุ้ยและคลังตำราฮวงจุ้ย ซึ่งเก็บตำราภูมิศาสตร์สายหลักไว้