กัวที่ 50: Ding

Li / Xun · 火风鼎

โครงสร้างของกัว

• เลขลำดับ: 50 (ลำดับพระเจ้าเหวิน)
• สัญลักษณ์: ䷱
• ตรีลักษณ์บน: Li
• ตรีลักษณ์ล่าง: Xun
• หกเส้า: หยิน หยาง หยาง หยาง หยิน หยาง (จากล่างขึ้นบน)

คำกัว

元吉，亨。

——《周易》

กัวนี้บ่งถึงสิ่งใด

กั้วนี้บ่งชี้ถึงการฟื้นใหม่และการก่อรูป เหมือนใส่วัตถุดิบลงหม้อเพื่อผสมและเคี่ยว เหมาะกับการจัดโครงสร้างทรัพยากรใหม่ ยกระดับสินค้า และสร้างระเบียบใหม่ จงทำให้ตำแหน่งหลักมั่นคง อย่าไล่ตามความเปลี่ยนแปลงจนละเลยระบบและผู้คนที่ค้ำจุนมันอยู่

อ่านตามแนวเซน

Ding ตามหลัง Ge มาในฐานะภาชนะที่การเปลี่ยนแปลงเสร็จสมบูรณ์ Zhixu เรียกมันว่าภาชนะที่ปั้นบัณฑิต หล่ออริยะ ต้มพุทธะและกลั่นบูรพาจารย์ หมายความว่าการกลายเป็นภาชนะที่สำเร็จรูปไม่ต้องอาศัยคำสอนที่แสวงหาแยกจากกิจวัตรประจำวัน มันเกิดขึ้นตรงในงานปั้นตนและกลั่นตนนั่นเอง ในภาพลักษณ์นั้น ตำแหน่งที่เที่ยงตรงย่อมทำให้ชะตามั่นคง คุณธรรมคือฟืนและชะตาคือไฟ ดังนั้นเมื่อคุณธรรมหายไป ทั้งยศและชะตาก็หายไปพร้อมกัน ขาหม้อที่หักในเหยาที่สี่เตือนไม่ให้ฉวยตำแหน่งสูงขณะที่ยังไม่รู้ตัวว่าคุณธรรมบางเพียงใดและกำลังน้อยเพียงใด

ตามโจวอี้ฉานเจี่ยของอ่ีวอี้ จื้อซฺวี่ สมัยหมิง ซึ่งอ่านแต่ละกัวเป็นขั้นหนึ่งของการปฏิบัติ

คำกัวต้นฉบับเป็นสมบัติสาธารณะ คำอธิบายภาษาไทยจัดทำโดยเว็บนี้ มิใช่การแปลด้วยเครื่องจากอรรถกถาภาษาจีน

กัวที่สัมพันธ์กัน

• กัวก่อนหน้า / กัวกลับ: กัวที่ 49: Geพลิกกลับหัวท้ายทั้งกัว
• กัวถัดไป: กัวที่ 51: Zhen
• กัวตรงข้าม: กัวที่ 3: Zhunสลับหยินหยางทั้งหกเส้า
• กัวแฝง: กัวที่ 43: Guaiเอาเส้าสองสามสี่เป็นตรีลักษณ์ล่าง เส้าสามสี่ห้าเป็นตรีลักษณ์บน

หัวข้อที่เกี่ยวข้อง

• ตั้งกัวลิ่วเหยาลิ่วเหยาตั้งกัวหนึ่งกัวต่อเรื่องหนึ่งเรื่องแล้วอ่านโครงสร้างของกัวนั้น ต่างจากปาจื้อและจื่อเวยที่อธิบายตัวคน ลิ่วเหยาอธิบายว่าสถานการณ์หนึ่งตั้งอยู่อย่างไรในขณะหนึ่ง หน้านี้พาไล่ตั้งแต่การตั้งกัวไปจนถึงการประกอบกัว
• ตั้งกัวเหมยฮวาอี้ซู่เหมยฮวาอี้ซู่ตามธรรมเนียมถือว่าสืบมาจากเสาหยง จุดเด่นคือความอิสระในการตั้งกัว จะเป็นเวลา ตัวเลขที่มีคนเอ่ยขึ้น ทิศทาง หรือสิ่งที่บังเอิญสังเกตเห็นก็ใช้ได้ วิชานี้ไม่สวมกานจือและไม่ใส่เครือญาติ แต่อ่านจากตรีลักษณ์โดยตรง หน้านี้ครอบคลุมตั้งแต่การตั้งกัวไปจนถึงการแบ่งฝ่ายตนกับฝ่ายเรื่อง