ตั้งผังจื่อเวยโต่วซู่
จื่อเวยโต่วซู่อธิบายคนคนหนึ่งผ่านผังที่มีสิบสองเรือน ใช้เวลาเกิดขณะเดียวกับปาจื้อ แต่แปลงคนละแบบ ปาจื้อใช้ปฏิทินกานจือ ส่วนจื่อเวยใช้ปฏิทินจันทรคติ หน้านี้อธิบายว่าผังหนึ่งใบประกอบขึ้นมาอย่างไร
สิบสองเรือน
ผังมีตำแหน่งตายตัวสิบสองช่องตรงกับตี้จือสิบสองตัว เรียงตามลำดับได้แก่ เรือนชีวิต พี่น้อง คู่ครอง บุตร ทรัพย์ โรคภัย โยกย้าย มิตรสหาย การงาน เคหะ วาสนา และบิดามารดา เรือนชีวิตหาได้จากเดือนจันทรคติและยามเกิด ส่วนเรือนที่เหลือเรียงต่อไปตามลำดับที่ตายตัว
เรือนที่อยู่ตรงข้ามเรือนชีวิตคือเรือนโยกย้าย ทั้งสองจับกันเป็นคู่ตรงข้าม การอ่านผังตามแบบแผนเดิมจะดูเรือนหนึ่งพร้อมกับเรือนตรงข้ามและเรือนสามประสานอีกสองเรือนเสมอ ข้อสรุปที่ได้จากเรือนเดียวโดด ๆ มักไม่ครบถ้วน
ดาวหลักและดาวเสริม
สิบสี่ดาวหลักแบ่งเป็นสองชุด เมื่อวางดาวจื่อเวยลงได้ ชุดแรกก็ถูกตรึง และชุดที่สองก็ตามมาจากชุดแรก การจัดวางทั้งหมดจึงลงตัวทันทีที่หมุดตัวนั้นถูกปัก
นอกจากดาวหลักยังมีดาวเสริม ดาวร้าย และดาวย่อยอีกจำนวนมาก ดาวเหล่านี้ไม่เปลี่ยนธรรมชาติพื้นฐานของดาวหลัก แต่เปลี่ยนวิธีที่เรือนหนึ่งแสดงตัวออกมาอย่างมีนัยสำคัญ
สี่การแปรเปลี่ยน
สี่การแปรเปลี่ยนคือลู่ เฉวียน เคอ และจี้ อันได้แก่ ลาภ อำนาจ เกียรติ และอุปสรรค เทียนกานของปีเกิดเป็นตัวกำหนดว่าดาวสี่ดวงใดถูกกระตุ้น กลไกนี้คือสิ่งที่ทำให้จื่อเวยโต่วซู่ต่างจากวิชาอื่นมากที่สุด เพราะมันเปลี่ยนผังที่นิ่งอยู่ให้กลายเป็นโครงสร้างที่มีทิศทาง
นอกจากชุดของปีเกิดแล้ว ช่วงดวงใหญ่แต่ละช่วงและแต่ละปีต่างก่อชุดของตนเองขึ้นมา แล้วซ้อนทับกันเป็นชั้น ๆ
จุดที่การจับเวลาต่างจากปาจื้อ
ปาจื้อคั่นเดือนด้วยปักษ์สุริยคติ ส่วนจื่อเวยหาเรือนชีวิตด้วยเดือนจันทรคติ เวลาเกิดขณะเดียวกันทั้งสองวิชาจึงอาจไม่ตรงกันว่าเป็นเดือนอะไร นั่นไม่ใช่ความขัดแย้ง แต่เป็นข้อตกลงทางปฏิทินสองชุดที่เป็นอิสระต่อกัน
การจัดการกับยามนั้นเหมือนกันทั้งสองวิชา คือใช้สิบสองยาม ยามละสองชั่วโมง ได้รับผลจากเวลาสุริยคติจริงเหมือนกัน และอ่อนไหวที่สุดตรงรอยต่อระหว่างยามเหมือนกัน
使用步骤
- กรอกวันและเวลาเกิดตามปฏิทินสุริยคติสากล ระบบจะแปลงเป็นวันจันทรคติและยาม
- ระบบหาเรือนชีวิต วางดาวหลักกับดาวเสริม แล้วกางสิบสองเรือนออกมา
- ซ้อนสี่การแปรเปลี่ยนของปีเกิด ช่วงดวงใหญ่ และปีปัจจุบัน เพื่ออ่านโครงสร้าง