ตั้งผังจินโข่วเจวี๋ย
จินโข่วเจวี๋ยมีต้นทางร่วมกับต้าลิ่วเหริน แต่ย่อโครงสร้างลงเหลือสี่ตำแหน่ง เมื่อสี่ตำแหน่งลงตัวแล้ว ความสัมพันธ์ทางธาตุและความแข็งอ่อนตามฤดูก็อ่านได้ทันที ซึ่งคือความหมายของคำที่ว่าตั้งผังแล้วตัดสินได้ในคราวเดียว หน้านี้อธิบายว่าแต่ละตำแหน่งได้มาจากไหน
สี่ตำแหน่ง
ทั้งผังมีเพียงสี่ที่ ได้แก่ ตี้เฟินหรือฐานทิศ เจียงเสินหรือเทพประจำเดือนที่ทับอยู่ กุ้ยเสินหรือเทพเสนา และเหรินหยวนหรือเทียนกานฝ่ายคน ตี้เฟินเป็นที่ตั้งเท้า เจียงเสินวางทับลงบนตี้เฟิน กุ้ยเสินวางทับเจียงเสิน และเหรินหยวนดึงออกมาจากกุ้ยเสิน ทั้งสี่ซ้อนกันเป็นแถวตั้งแถวเดียว และการตัดสินทั้งหมดวางอยู่บนความสัมพันธ์ภายในแถวนี้
ขณะที่ต้าลิ่วเหรินต้องหมุนทั้งสองแผ่น เก็บสี่บท และออกสามทอด วิชานี้เก็บเพียงแถวเดียว โครงสร้างที่ง่ายกว่าไม่ได้แปลว่าการหาแต่ละตำแหน่งจะหละหลวมได้ ยิ่งมีเพียงสี่ตำแหน่ง ยิ่งพลาดสักตำแหน่งไม่ได้
การกำหนดตี้เฟิน
นี่คือขั้นที่ทำให้วิชานี้ต่างจากวิชาอื่นมากที่สุด ตี้เฟินเก็บจากทิศจริงในขณะที่ตั้งผัง โดยทั่วไปคือทิศที่ผู้ถามยืนอยู่หรือทิศที่ผู้ถามชี้ไป โดยจับตี้จือสิบสองตัวเข้ากับสิบสองทิศ นอกจากทิศแล้ว สิ่งที่ผู้ถามทำ รวมทั้งเสียงและสิ่งของที่ปรากฏขึ้นตรงนั้น ก็ถูกบันทึกไว้ในฐานะสัญญาณภายนอกด้วย
การเขียนสภาพแวดล้อมขณะตั้งผังเข้าไปในกฎอย่างเป็นทางการนั้นไม่ใช่เรื่องปกติ ในวิชาอื่นสัญญาณเช่นนี้อย่างมากก็เป็นเพียงหลักฐานประกอบ แต่ที่นี่มันเป็นตัวตรึงตี้เฟิน จึงตรึงจุดตั้งต้นของทั้งผังไปด้วย
เจียงเสิน กุ้ยเสิน และเหรินหยวน
เจียงเสินได้จากการวางเทพประจำเดือนลงบนยาม แล้วดูว่าอะไรตกอยู่เหนือตี้เฟิน ซึ่งเป็นหลักการเดียวกับที่หมุนแผ่นฟ้าในต้าลิ่วเหริน กุ้ยเสินหาได้จากการตั้งกุ้ยเหรินจากเทียนกานของวัน กางสิบสองเทพเสนาออก แล้วเก็บองค์ที่อยู่เหนือเจียงเสิน จากนั้นจึงดึงเหรินหยวนออกมาจากวังที่กุ้ยเสินสถิตอยู่
แต่ละตำแหน่งพาธาตุติดมาด้วย ตี้เฟินกับเจียงเสินได้ธาตุจากตี้จือของตน กุ้ยเสินได้จากเทพเสนาที่ประจำอยู่ ส่วนเหรินหยวนเป็นเทียนกานอยู่แล้ว ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสี่ รวมกับหกเครือญาติที่นับจากเทียนกานของวัน คือเนื้อตัวของการตัดสิน
ความแข็งอ่อน คงหวาง และหกเครือญาติ
เมื่อได้ครบสี่ตำแหน่งแล้ว สิ่งที่ประเมินก่อนคือความแข็งอ่อน โดยชั่งแต่ละตำแหน่งกับฤดูของขณะที่ตั้งผัง แบ่งเป็นห้าระดับ ความแข็งอ่อนเป็นตัวกำหนดว่าตำแหน่งหนึ่งมีน้ำหนักเพียงใด ความสัมพันธ์แบบเดียวกันจึงอ่านได้ไม่เหมือนกัน ขึ้นกับว่าตำแหน่งนั้นกำลังรุ่งหรือกำลังโรย
คงหวางดูจากรอบสิบวันที่วันตั้งผังสังกัดอยู่ ตำแหน่งที่ตกคงหวางมีวิธีอ่านแยกต่างหาก ส่วนหกเครือญาติกำหนดโดยถือเทียนกานของวันเป็นตัวเรา แล้วจับความสัมพันธ์ทางธาตุที่เป็นนามธรรมลงบนหมวดเรื่องที่เป็นรูปธรรม ด้วยวิธีเดียวกับที่ลิ่วเหยาทำ
使用步骤
- ตรึงตี้เฟินจากทิศในขณะที่ตั้งผัง พร้อมจดสัญญาณภายนอกที่ปรากฏ
- ระบบวางเจียงเสินจากเทพประจำเดือนกับยาม ตั้งกุ้ยเสิน แล้วดึงเหรินหยวนออกมา
- อ่านความสัมพันธ์ทางธาตุ ความแข็งอ่อนตามฤดู และหกเครือญาติของทั้งสี่ตำแหน่ง