ตั้งผังต้าลิ่วเหริน
ต้าลิ่วเหรินเป็นหนึ่งในสามวิชาหลักคู่กับฉีเหมินตุนเจี่ยและไท่อี๋ และเป็นวิชาที่มีคัมภีร์ตกทอดมามากที่สุด วิชานี้เปลี่ยนเวลาขณะหนึ่งให้เป็นแผ่นสองชั้นที่ซ้อนกัน แล้วดึงสี่บทกับสามทอดออกมาจากแผ่นนั้น หน้านี้ไล่ไปตามลำดับการตั้งผัง
สองแผ่น: วางเทพประจำเดือนลงบนยาม
ขั้นแรกคือการหมุนแผ่นฟ้า ตี้จือสิบสองตัวบนแผ่นดินไม่เคยขยับ ส่วนแผ่นฟ้าหมุนด้วยการวางเทพประจำเดือนลงบนตี้จือของยามที่ถาม แล้วให้ตี้จืออีกสิบเอ็ดตัวเรียงตามไป มุมเหลื่อมที่เกิดขึ้นระหว่างสองแผ่นเป็นตัวกำหนดทุกสิ่งที่หยิบมาใช้ต่อจากนั้น
เทพประจำเดือนไม่ใช่เดือน แต่คือตำแหน่งที่ดวงอาทิตย์สถิตอยู่ และเปลี่ยนที่ปักษ์กลางเดือน ไม่ใช่ที่ปักษ์แบ่งเดือน นี่เป็นคนละเส้นแบ่งกับที่ปาจื้อใช้กับเสาเดือน และการสับสนระหว่างสองเส้นนี้คือความผิดพลาดที่พบบ่อยที่สุดของผู้เริ่มต้น
การเก็บสี่บท
สี่บทมาจากเทียนกานและตี้จือของวัน บทแรกเก็บตี้จือบนแผ่นฟ้าที่นั่งทับตำแหน่งอาศัยของเทียนกานวัน บทที่สองเก็บสิ่งที่นั่งทับบทแรกอีกที บทที่สามเริ่มจากตี้จือของวัน และบทที่สี่เก็บสิ่งที่นั่งทับบทที่สาม สี่บทจับกันเป็นคู่ สองบทแรกแทนฝ่ายผู้ถาม สองบทหลังแทนอีกฝ่าย
เทียนกานไม่มีตำแหน่งของตนเองบนแผ่นดิน จึงต้องไปอาศัยวังของตี้จือ ชุดตำแหน่งอาศัยนี้เป็นเงื่อนไขก่อนการเก็บสี่บท หากอาศัยผิดตำแหน่ง สี่บทก็ผิดทั้งสี่
สามทอด
สามทอดคือสิ่งที่ทำให้วิชานี้เป็นที่รู้จัก ทอดต้น ทอดกลาง และทอดท้ายเรียงเรื่องหนึ่งให้เป็นเส้นเดียว ว่ามาจากไหน ตอนนี้ค้างอยู่ตรงไหน และไปจบลงที่ใด
การออกสามทอดมีเก้าแบบ และลำดับการตรวจนั้นตายตัว ต้องตรวจเงื่อนไขแรกก่อน หากไม่เข้าจึงเลื่อนไปข้อถัดไป ทำเช่นนี้จนกว่าจะเข้าข้อใดข้อหนึ่งในเก้าข้อ ลำดับนี้ข้ามไม่ได้ ข้ามเมื่อไรก็จะได้สามทอดอีกชุดหนึ่ง
สิบสองเทพเสนา ทั้งชุดกลางวันและกลางคืน
สิบสองเทพเสนาเกาะอยู่บนแผ่นฟ้า และแทนมิติที่เป็นเรื่องของผู้คน ว่าใครเกี่ยวข้องและเกี่ยวข้องด้วยท่าทีแบบใด การวางเริ่มจากกุ้ยเหรินหรือผู้อุปถัมภ์ เมื่อตรึงตำแหน่งของกุ้ยเหรินได้แล้ว อีกสิบเอ็ดองค์จะเรียงตามไปข้างหน้าหรือถอยหลังจากตรงนั้น
กุ้ยเหรินมีตำแหน่งกลางวันชุดหนึ่งและกลางคืนอีกชุดหนึ่ง เลือกใช้ตามว่ายามที่ถามตกอยู่ในครึ่งกลางวันหรือครึ่งกลางคืน แล้วอนุมานจากเทียนกานของวัน เวลาขณะเดียวกันจะให้การจัดวางของทั้งสิบสององค์ต่างกันไปตามชุดที่ใช้ ยามที่อยู่ใกล้รอยต่อจึงควรตรวจซ้ำอีกครั้ง
ประเภทผังและเสินซา
เมื่อสี่บทและสามทอดลงตัวแล้ว ผังนั้นจะตกเข้าประเภทใดประเภทหนึ่งที่มีชื่อเรียก ธรรมเนียมเดิมรวบรวมไว้เจ็ดร้อยยี่สิบผัง แต่ละประเภทตรงกับสถานการณ์แบบหนึ่ง และคัมภีร์ส่วนใหญ่ก็ทุ่มเนื้อที่ไปกับการตัดสินว่าผังหนึ่งเข้าประเภทใดและมีข้อยกเว้นอย่างไร
เสินซาในวิชานี้เป็นชั้นขยาย ไม่ใช่ลำต้น มันแต่งแต้มผังที่ก่อรูปแล้วโดยไม่เปลี่ยนสามทอด การเดินกลไกการตั้งผังและการออกสามทอดให้จบก่อน แล้วจึงค่อยเข้าสู่ประเภทผังและเสินซา คือลำดับการอ่านตามแบบแผนเดิม หากเริ่มจากคำตัดสินเลย ตัวอย่างในตำราจะทำตามให้ออกมาเหมือนกันไม่ได้
使用步骤
- กรอกเวลาที่ถาม ระบบหาเทพประจำเดือนจากปักษ์สุริยคติแล้วหมุนแผ่นฟ้า
- เก็บสี่บทจากเทียนกานและตี้จือของวัน แล้วออกสามทอดตามลำดับที่ตายตัว
- วางสิบสองเทพเสนากับเสินซา แล้วระบุประเภทผัง