ตั้งดวงปาจื้อ
ปาจื้อหรือสี่เสาชะตาคือการจับคู่เทียนกานกับตี้จือให้แก่ปี เดือน วัน และยามที่เกิด รวมได้แปดอักษร หน้านี้อธิบายว่าแปดอักษรนั้นได้มาอย่างไร แต่ละเสาบอกอะไร และความผิดพลาดใดที่ทำให้ตั้งดวงออกมาผิดบ่อยที่สุด
แปดอักษรมาจากไหน
เทียนกานมีสิบตัว ตี้จือมีสิบสองตัว เมื่อจับคู่กันไปตามลำดับจะได้หกสิบคู่ครบหนึ่งรอบ เรียกว่าหกสิบเจี่ยจื่อ การหยิบคู่หนึ่งมาให้แก่หน่วยเวลาทั้งสี่ของการเกิด ทำให้ได้สี่เสาและแปดอักษร
ตี้จือแต่ละตัวยังซ่อนเทียนกานไว้อีกหนึ่งถึงสามตัว เรียกว่าก้านซ่อน ก้านซ่อนเป็นตัวกำหนดว่าน้ำหนักปัญจธาตุของตี้จือตัวนั้นเข้าไปมีบทบาทในผังจริง ๆ อย่างไร และเป็นขั้นที่ขยายแปดอักษรซึ่งมองเห็นอยู่ให้กลายเป็นโครงสร้างเต็ม
เสาเดือนแบ่งด้วยปักษ์สุริยคติ ไม่ใช่เดือนจันทรคติ
นี่คือข้อผิดพลาดที่พบบ่อยที่สุด เดือนของปาจื้อถูกคั่นด้วยสิบสองปักษ์แบ่งเดือนในยี่สิบสี่ปักษ์สุริยคติ หรือเจี๋ยชี่ เดือนขาลเริ่มที่ลี่ชุน เดือนเถาะเริ่มที่จิงเจ๋อ แล้วไล่ต่อไปตามลำดับ เสาเดือนเปลี่ยนในวินาทีที่ปักษ์นั้นเข้าพอดี ซึ่งไม่เกี่ยวกับวันแรกของเดือนจันทรคติเลย
คนที่เกิดวันที่สามของเดือนหนึ่งตามปฏิทินจันทรคติ แต่เกิดก่อนลี่ชุน ต้องนับทั้งเสาปีและเสาเดือนเป็นของปีก่อน ใครที่เกิดใกล้ลี่ชุนจึงควรตรวจข้อนี้ก่อนเรื่องอื่นทั้งหมด
เสายามกับเวลาสุริยคติจริง
หนึ่งวันแบ่งเป็นสิบสองยาม ยามละสองชั่วโมง โดยยามชวดคร่อมเที่ยงคืน ส่วนเทียนกานของเสายามนั้นอนุมานมาจากเทียนกานของวัน
เวลาบนนาฬิกาคือเวลามาตรฐานของเขตเวลา ซึ่งต่างจากเวลาสุริยคติจริงของสถานที่เกิด ลองจิจูดสิบห้าองศาเท่ากับราวหนึ่งชั่วโมง และยังมีสมการเวลาบวกเข้ามาอีก ส่วนต่างรวมกันอาจเกินหนึ่งชั่วโมง สำหรับคนที่เกิดใกล้รอยต่อระหว่างสองยาม เพียงเท่านี้ก็พอจะเปลี่ยนเสายามได้ จึงต้องนำลองจิจูดของสถานที่เกิดมาคิดด้วย
สิบเทพและต้าอวิ้น
จุดอ้างอิงคือเทียนกานของเสาวัน เรียกว่าเจ้าเรือนวัน ความสัมพันธ์ระหว่างเทียนกานและตี้จือตัวอื่นทั้งหมดกับเจ้าเรือนวันถูกจัดออกเป็นสิบประเภท คือสิบเทพ ชั้นนี้แปลการเสริมและข่มของปัญจธาตุให้กลายเป็นถ้อยคำที่อ่านได้ และตำราคลาสสิกส่วนใหญ่ก็เขียนขึ้นบนศัพท์ชุดนี้
ต้าอวิ้นหรือดวงใหญ่ช่วงละสิบปีเริ่มนับจากเสาเดือน อายุที่เข้าดวงคำนวณจากจำนวนวันระหว่างวันเกิดกับปักษ์สุริยคติที่ใกล้ที่สุด ส่วนลำดับจะเดินหน้าหรือถอยหลังขึ้นกับหยินหยางของเทียนกานปีและเพศของเจ้าชะตา หนึ่งช่วงกินเวลาสิบปี
เมื่อไม่ทราบยามเกิด
คนจำนวนไม่น้อยไม่ทราบยามเกิดที่แน่นอน วิธีรับมือตามแบบแผนเดิมนั้นลงตัวอยู่แล้ว คือตั้งดวงด้วยสามเสา ได้แก่ ปี เดือน และวัน แล้วตัดข้อวินิจฉัยที่ต้องอาศัยเสายามออกไป ไม่ใช่การเดา
อีกทางหนึ่งคือย้อนกลับ นำเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นแล้วในชีวิตมาเทียบกับยามที่เป็นไปได้ทั้งสิบสอง แล้วตัดยามที่ขัดกันชัดเจนทิ้งไป ทั้งสองทางมีเหตุผลรองรับมากกว่าการใส่ยามชวดไว้ก่อน ซึ่งเท่ากับสร้างเสายามที่ผิดขึ้นมาหนึ่งเสา
使用步骤
- กรอกวันเดือนปีและเวลาเกิดตามปฏิทินสุริยคติสากล พร้อมสถานที่เกิดเพื่อใช้แปลงเป็นเวลาสุริยคติจริง
- ระบบตั้งดวงตามปฏิทินกานจือ พร้อมก้านซ่อนและการกระจายปัญจธาตุ
- อ่านโครงสร้างผ่านสิบเทพและต้าอวิ้น